Nieuwe KIMO-directeur Maarten Jansen: ‘Richtlijnen geen doel op zich’

Binnenkort treedt hij aan als de nieuwe directeur van het KIMO. Maarten Jansen: ‘Blijven wij langs de lijn toekijken? Of doen we mee? Zie een richtlijn als een kans, als een mogelijkheid om beter te worden.’

Hij heeft een brede achtergrond met een nadruk op management, projectleiding, bedrijfsvoering en het aansturen van teams. Maarten Jansen (Nijmegen, 1964) wordt binnenkort de nieuwe directeur van het KIMO. In die hoedanigheid is hij programma-manager voor de richtlijnontwikkeling en verantwoordelijk voor de bedrijfsvoering van het KIMO.

maarten jansen‘Ik neem daarnaast kennis mee over het opleiden in organisaties,’ zegt hij. ‘Denk dan aan toepassingen voor educatie, online leren en kennismanagement. Ik verwacht daarmee de implementatie van de richtlijnen op een nog hoger niveau te krijgen.’

– Hoe belangrijk is wat jou betreft richtlijnontwikkeling?

‘De zorgbehoefte en het zorgaanbod in de mondzorg nemen steeds verder toe. Richtlijnen zijn een middel om de kwaliteit van deze zorg te garanderen. De informatiebehoefte van de patiënt wordt bovendien steeds groter. Een richtlijn kan dan ook echt een bouwsteen worden van een groter geheel. Zonder richtlijnontwikkeling was het bijvoorbeeld vrijwel onmogelijk geweest om patiënten te voorzien van betrouwbare onafhankelijke informatie, zoals op thuisarts.nl gebeurt. Ik vind dat een zeer belangrijke ontwikkeling.’

– Kun je je voorstellen dat er bezwaren zijn tegen richtlijnontwikkeling?

‘Zeker. Dat heeft ook te maken met waar je vandaan komt. Richtlijnen zijn wat mij betreft dan ook geen doel op zich en mogen nooit als een keurslijf worden beschouwd. Als dat wel het geval blijkt te zijn, dan doen wij iets niet goed. Ook de ontwikkeling en implementatie van richtlijnen kan als proces minder soepel verlopen dan gewenst. Dat is vervelend maar onvermijdelijk, zeker in de eerste fase waarin we volop leren.’

– Maar het uiteindelijke doel?

‘Dat blijft onveranderd: de professional optimaal te informeren over de best mogelijke zorg. Niets meer en niets minder. En dat gebeurt al in grote mate. Kijk maar eens naar het veld, naar organisaties als NKO GGZ, NHG, V&VN en natuurlijk KIMS, de prachtige richtlijnendatabase van de FMS. Blijven wij dan langs de lijn toekijken? Of doen we volop mee? Ik probeer het om te denken. Zie een richtlijn als een kans, als een mogelijkheid om met elkaar beter te worden.’

– Wat vind je van de EBRO-methode?

‘Op basis van de huidige inzichten denk ik dat Evidence Based Richtlijnontwikkeling een solide fundament biedt. Ik volg de algemene opvatting van dit moment dat een goede richtlijn bestaat uit een optimale mix van wetenschappelijk inzicht, klinische expertise en de zorg- en informatiebehoefte van de patiënt.’

– Wat is het eerste doel dat je jezelf stelt als KIMO-directeur?

‘Er zijn de eerste drie jaar al veel goede dingen gebeurd. KIMO staat stevig in haar schoenen en dat is niet in de laatste plaats te danken aan de vertrekkende directeur Dirk Mettes. Ik wil de ingezette koers aanhouden en tegelijkertijd met het bestuur en de leden kijken waar we accenten gaan plaatsen. Ook gaan we de bedrijfsvoering organisatorisch en financieel verder stroomlijnen. Maar vooral wil ik zo snel mogelijk kennismaken met de vertegenwoordigers van deze interessante beroepsgroep.’

– Tot slot: kun je iets over jezelf vertellen?

‘We hebben een dochter (15) en twee zoons (9 en 12). Mijn vrouw is hoogleraar en afdelingshoofd Kinder- en Jeugdpsychiatrie in het Erasmus MC. We wonen op een prachtige plek in Zeist. Ik word blij als ik kan sporten, daarom speel ik hockey en tennis. Bij de hockeyclub ben ik voorzitter van de arbitragecommissie en behoorlijk actief als scheidsrechter. Verder luister ik zo vaak mogelijk muziek en bezoek ik graag popconcerten met mijn vrienden. Van Paul McCartney tot My Bloody Valentine.’